مسعود بزم آرا دانشجوی مهندسی برق دانشگاه فنی شهید منتظری مشهد درگفتگو با سین:در اوایل انقلاب  بستر مناسب برای آزاد اندیشی توسط امام خمینی (ره) شکل گرفت و ایشان از معتقدین  به آزادی اندیشه و تضارب آرا  بودند . چاپ تعداد کثیر نشریاتی که هرکدام به تبلیغ گفتمان حزب مطبوع خود ( حتی مجاهدین خلق ) می پرداختند و همچنین بیان جملاتی چون« حتی مارکسیست ها هم در ابراز عقیده آزاد هستند » و یا « هر فردی حق دارد مستقیما در برابر سایرین زمامدار مسلمین را استیضاح کند و به او انتقاد کند «  از جانب امام راحل به خوبی بیانگراین است که ایشان نه تنها با آزادی بیان مخالفتی ندشتند بلکه از آن  نیز استقبال می کردند . اما متاسفانه این رویه بعد از ایشان  سر لوحه کار قرار نگرفت و  تکامل پیدا نکرد .

در دوران سازندگی از یک سو با شرایط ویژه بوجود آمده پس از جنگ روبرو هستیم که حل مشکلات اقتصادی و معیشتی نسبت به دیگر مطالبات در اولویت قرار می گیرد و آزادی بیان به حاشیه رانده می شود و از سوی دیگر نیز  با فضای خفقانی روبرو هستیم که دولت وقت آن را  بوجود آورده  و  هرگونه انتقاد یا اعتراض نسبت به خود را  بی پاسخ نمی گذارد و به مقابله با آنها می پردازد و آنها را سرکوب می نماید .

این دانشجوی فعال بیان کرد:پس از پایان دوران سازندگی و آغاز دوره اصلاحات شرایط اما تغییر پیدا می کند . خاتمی که با شعار آزادی  پا به میدان گذاشته بود  به مقابله با فضای شکل گرفته در دولت قبل پرداخت . در این دوره شاهد آغاز بکار روزنامه های بسیار زیادی هستیم که با  آزادی بیان نسبی شکل گرفته  وارد حوزه هایی می شوند که نزدیک به دو دهه از ورود آن منع شده بودند . در بحث اینترنت که جزو وسیع ترین  بسترهای آزاد اندیشی می باشد   با یک جهش رو به جلو و پیشرفت قابل توجه مواجهیم . به طوری که در پایان دولت ایشان حدود 4.5 میلیون نفر کاربر اینترنت در ایران داریم . حوزه نشر کتاب نیز از این فضای پیش آمده بی بهره نمی ماند . تعداد کتابهای انتشار یافته در این دوران نسبت به دوران قبل رشد چشمگیری پیدا می کند و  انتشار 14000 کتاب در سال در دوران سازندگی به 39000 کتاب در سال در این دوران افزایش پیدا می کند که این اتفاق نشان دهنده رفع محدودیت های غیر الزام آور در این حوزه میباشد  .

:دانشگاه و فضای دانشجویی  نیز در آن ایام پرنشاط ترین و  پویا ترین دوران خود را تجربه می کند .دولت توجه ویژه ای نسبت به جنبش های دانشجویی داشت و فضای مناسبی را برای فعالیت های سیاسی و فرهنگی دانشجویان فراهم ساخته بود . اما در آن دوران نیز بازهم شاهد محدودیت هایی هستیم . از  یک سو "توقیف فله ای مطبوعات" و از سوی دیگر اعمال محدودیت ها و تهدیدها از سوی نهاد های فشار و بروز  اتفاقاتی همچون قتل های زنجیره ای و حوادث کوی دانشگاه مانع از شکل گیری و به سرانجام رسیدن حرکتی بود که در دوران اصلاحات آغاز شده بود .  

رییس هیئت موسس انجمن اسلامی دانشگاه فنی شهید منتظری مشهد در ادامه گفت:با پایان دوران اصلاحات و آغاز دولت مهرورزی این فضا به کل تغییر پیدا کرد . فضای دانشگاه با پدیده شومی به نام دانشجوی ستاره دار مواجه شد که عملا تهدیدی آشکار برای فعالیت های دانشجویی به حساب می آمد . دولت نسبت به تشکل های دانشجویی (بالاخص انجمن های اسلامی ) نگرشی منفی و بدبینانه داشت و پس از حوادث سال 88  فرصت را مغتنم شمرد و ضربه آخر را بر پیکره جنبش های دانشجویی وارد ساخت . پس از ان زمان بود که دیگر  آنچنان فعالیت های خاصی از جانب تشکل های مستقل دانشجویی انجام نمی گرفت و نشاط و پویایی از فضای دانشگاه رخت بر بسته بود  .در بحث فضای مجازی و اینترنت شاهد بسته شدن فضاهای بوجود آمده در دولت قبل هستیم و سختگیری ها و فیلترینگ ها  افزایش پیدا می کند . نمونه این سختگیری ها طرح به اصطلاح ساماندهی وبلاگ ها بود که در آن همه سایت ها می بایست اطلاعات خود را در اختیار وزارت ارشاد قرار دهند و  تحت نظارت ارشاد قرار گیرند . در مورد فضای آزاد اندیشی در سطح جامعه هم متاسفانه وقتی به صحبت های دکتر احمدی نژاد رجوع می کنیم نشانه ای مبنی بر اعتقاد ایشان به آزادی اندیشه و آزادی بیان مشاهده نمی کنیم .هنگامی که ایشان این جمله را بیان کردند که  « با جناح بندی های سیاسی فاتح انقلاب خوانده شد و نظام ما تنها یک حزب دارد » ناخودآگاه یاد صحبت های شاه مخلوع می افتیم که در زمان سلطنت خود با انحلال احزاب مختلف به تک حزبی روی آورد و همگان را وادار به عضویت در این حزب کرد . این نوع گفتمان دکتراحمدی نژاد مصداق بارز مخالفت با آزادی بیان  بود و نشان می داد که ایشان اعتقادی به بسترسازی فضای مناسب برای آزاداندیشی و آزادی بیان نداشت .

در موردصداوسیماکه بعنوان رسانه ملی کشور تلقی می شود اگر بخواهیم سخنی بگوییم تنها این جمله کفایت می کند که «صداو سیما رسانه ای میلی است نه رسانه ی ملی »

 دانشجوی مهندسی برق دانشگاه فنی شهید منتظری مشهد در پایان بیان کرد اگر بخواهیم بصورت کلی فضای آزاد اندیشی بعد از انقلاب را تحلیل کنیم  به این نکته می رسیم با وجود فراز و نشیب هایی که در دولت های مختلف در مورد آزادی بیان وجود داشته است اما هنوز هم با جایگاه واقعی آن فاصله زیادی داریم و زمانی به نقطه مطلوب خواهیم رسید که هر فردی بتواند بدون ترس و با امنیت کامل به نقد منصفانه و کارشناسانه هر شخص و مسئول و نهاد حکومتی بپردازد و بابت آن بازخواست نشود .که البته تا رسیدن به آن باید هزینه ها پرداخت کنیم

مصاحبه http://seen1.ir/question/q-63



به اشتراک بگذارید :

فرستاده شده در گروه: فرهنگ انقلاب و مردم   زمان ارسال: چهارشنبه 29 بهمن 1393 - 12:09